The 7 Adventures blog

Terugkomdag 2011

2011-10-14T13:59:00.002+02:00

10 juli 2011 was de Terugkomdag. We hadden de mazzel dat we terecht konden in attractiepark Duinrell. Grote dank aan Martijn van Haaster van Team Romia 2011 hiervoor. In de vergaderzaal is de Gouden Friteuse uitgereikt aan het team dat het hoogste sponsorbedrag heeft opgehaald.

En de winnaars zijn.... Vera on Wheels! Zij hebben een bedrag van 12.500 EUR opgehaald!

Na de uitreiking van de Gouden Friteuse en uitwisseling van alle foto's en filmpjes is het tijd om het park te gaan verkennen. We krijgen een rondleiding en mogen daarna ook in de verschillende attracties. Het is iets te fris om bij de Splash te gaan staan, maar de Falcon en het rodelen bevallen prima!

Stichting Danielle, het goede doel van Team Vera on Wheels, met de cheque in handen. Hier kunnen weer veel kinderwensen mee worden vervuld!

Wonders of Waste 2011 - Dag 4

2011-10-14T13:21:00.000+02:00

Zondag 5 Juni

Heel vroeg staan we op en rijden zoals inmiddels traditieis, in colonne naar het centrum van Rome. Bij de Piazza del Popolo wachten wetot het plein oranje is gekleurd voor BiciRoma 2011, een fietstocht door hartjeRome dat door de Nederlandse Ambassade wordt ondersteund, en dat duurzaamtransport onder de aandacht brengt. Wij zijn uitgenodigd om in deze optocht meete rijden! Ruim 4 uur lang rijden we tussen 1500-2000 fietsers, onder politiebegeleiding, door het centrum van Rome langs de St. Pieter, Spaanse Trappen,Colosseum, e.a.

Helemaal prachtig, alle deelnemers hebben een grijns vanoor tot oor… en de organisatie ook! De ambassadeur nodigt ons uit om volgendjaar langs te komen bij de Ambassade, en dat hij achter een naar friet ruikendeauto fietst is “…niet erg…” zegt hij met een glimlach op zijn gezicht!

Na de tocht door het centrum gaan we richting heteindpunt van de rally: het Colosseum. Een waar feestje ontstaat als we er zijn,champagne, muziek en vooral tevreden deelnemers!

Wonders of Waste 2011 - Dag 3

2011-10-14T12:33:00.002+02:00

Zaterdag 4 Juni

In de loop van de dag rijden de teams Camping Smeraldobinnen. Gelegen aan het Bracciano meer is het onze vaste stek sinds 2009. Vroegkomersgenieten van een heerlijke duik in het frisse water en wat uurtjes in de zon.

Later op de dag, na de fantastisch verzorgde BBQ, spelen debands een aantal swingende sets. De muziek lokt ook de vaste campinggasten uithun tenten en iedereen gaat uit hun dak. De avond wordt afgesloten met regenmaar dat mag eigenlijk de pret niet drukken. Het is namelijk nog maar 1 nachtjeslapen voor we de zegerit naar het Colosseum mogen rijden, spannend!

Wonders of Waste 2011 - Dag 2

2011-07-19T22:25:00.002+02:00

Eigenlijk is dag 2 redelijk soepel gegaan voor zoverbekend. Via twitter bleek dat Bas, René en Stefan van New Cows eigenhandig ineen half uur hun brandstoffilter langs de snelweg hebben vervangen midden in denacht. Het aanwezig zijn op de Technische Dag heeft voor hun zeker zijn vruchtenafgeworpen. Zij hebben hun zinnen op Milaan gezet en hebben de hele nachtdoorgereden om daar om 09.00u ’s morgens te zijn.

Martijn en Sander van Romia 2011 beginnen rustig hundagje met het filteren van zo’n 30L olie. Gaat allemaal prima, ze hebben eenzeer uitgebreide filter installatie in elkaar geflanst met kussenslopen, zeefjes,filters en veel emmers. Het enige waar zij ze zich achteraf op hebben verkekenwaren de Alpen, tussen de vrachtwagens omhoog en dan snel er langs crossenrijdt niet zo zuinig als gepland. In de buurt van Brescia staan ze ineenszonder olie. Nog net halen ze de parkeerplaats van Tamoil. Zich erbijneergelegd dat ze laatste zijn, zijn ze bikkels genoeg om de laatste loodjestoch te filteren en niet diesel te tanken, hulde!

De 2 auto’s van Evil Corsa hebben ook deze dag zeerweinig problemen te melden, al zijn er wel wat storingen in de communicatietussen Adrie, Lex, Govert en Robert van Der Rote en der Blaue (bron: www.evilcorsa.blogspot.com)

“…Herr Kampertroept weer wat onverstaanbaars in de 27 MC. Meestal kunnen we nog iets met"frikandel" ontcijferen. Dat woord vat het eigenlijk allemaal welsamen. Vier Brabantse frikandellen die in 2 roestige frikandelbakken naar Rome"frikandellen". Ik ga maar weer eens wat in de 27 MC blaffen. Hetmoet eruit. Herr Leksch…”.

Frank en Claire van 7Adv droppen medechauffeur Koen bijzijn geliefde in Piacenza (surprise bezoek) en rijden het laatste stukje doornaar de camping. Als ze in Rivergaro aankomenstaan er al een aantal tentjes knus opeen rijtje op het stuk(je) grond dat is gereserveerd. Aansluiten op het rijtjeen tenten klaarzetten, luchtige kleding aan en lekker genieten van een kouddrankje na een geslaagde rit.

Renate, Marielle,Patrick, Mischa en Sigo van Vera on Wheels hebben de hele nacht doorgereden inde veronderstelling dat de camping aan het Gardameer lag, zodat ze de hele daglekker konden zonnen. Dit is niet het geval, de camping staat een uurzuidelijker om zo dicht mogelijk bij Rome te zijn. Met deze extra tijd hebben zevast het dorp en camping verkend. Heel handig als we later op zoek gaan naar eenrestaurant.

The HiKe is ookal bezig met de tent op te zetten, en voor je het weet wordt de gitaar erbijgepakt. Lekker muziek spelend wordt de middag voortgezet.

Tafelvoetbal enkoude biertjes, zonnetje erbij en het reisgevoel zit er lekker in. Het is leukom de club mensen een beetje te leren kennen. Er worden plannen gemaakt om naareen restaurant te gaan en prompt arriveren Evil Corsa en The Fuzzy Morangos. Opde valreep rijdt Romia de camping binnen en we gaan eten.

Zo’n lange tafelmet al die buitenlanders die geen Italiaans spreken is niet het makkelijkste,maar we krijgen ons eten, zij het met tussenpozen. Sterke verhalen komen engaan en het is een gezellige sfeer aan tafel! En zo ronden we de tweede dag vanonze tocht naar Rome af.

2011-06-20T17:37:00.006+02:00

Wonders of Waste 2011 – Dag 1

Dat het een succes is geweest is een understatement. Toen de gesprekken bezig waren met de Nederlandse Ambassade in Rome over onze deelname bij BiciRoma 2011, hadden we niet voorzien dat het zo’n overweldigend einde zou zijn van Wonders of Waste.

First things first…

Donderdag 2 juni was de start van de rally, strakblauwe lucht en zonnetje, wat een lekker begin! Rond 07.00uur werd de medewerking van Frank gevraagd, het euvel van de bezitter zijn van de sleutel voor de paaltjes op de Meent. Atomic energy drink wilde tijdig beginnen met het opzetten van de grote koepeltent waar de cocktail bar in zou staan en de bands zouden optreden.

Groenkapjes van Frisgroen zijn speciaal uit Zwolle gekomen om het publiek te trakteren op groen lekkers. Ze hebben heerlijk groene appels van biologische winkel Gimsel en Atomic cocktails uitgedeeld aan het publiek. En ondanks het vroege tijdstip heeft de patatkraam van Frietkar.nl rond 180 patatjes uitgedeeld.

9 teams stonden aan de start van Wonders of Waste, even voorstellen:

Nummer 1: The Fuzzy Morangos, nummer 2: The HiKe, nummer 3: New Cows, nummer 4: DHV, nummer 7: The 7 Adventures, nummer 13: Romia 2011, nummer 665: Vera on Wheels, nummer 666: Team Evil Corsa I (der Blaue), nummer 999: Team Evil Corsa II (der Rote)

De teams druppelen binnen en door het zomerse weer lopen de terrasjes ook vol met vrienden, bekenden en toevallige bezoekers. Café Pol is zo vriendelijk geweest om eerder voor ons publiek open te gaan, en de bezoekers hebben kunnen genieten van de 2 bands die dit jaar mee gaan: The Fuzzy Morangos en The HiKe.

Rond 11.30 nodigt Frank de deelnemers uit om te beginnen met tanken, tegelijkertijd doen de Groenkapjes nog een Carwash zodat de auto’s glanzend op weg gaan.

Na een crisisberaad wordt door The HiKe besloten dat ze toch meegaan, met de helft van de bezetting. Goed nieuws voor de rally maar treurig nieuws voor de thuisblijvers die zich hadden verheugd op deze race en flink hadden geklust aan het busje dat achter moest blijven in Den Haag.

En zo start Wonders of Waste 2011, Groenkapje Nora, Model on a Mission, en Hennie van Schaik, gemeenteraadslid Rotterdam, hebben de vlagen in hun handen die de start aankondigen. De andere Groenkapjes hebben de rood/geel gestreepte vlaggen die “olie op de weg” betekenen. Met politie escort voorop en al rijdend door een haag aan vlaggen verlaten we de Meent in Rotterdam. Zoals inmiddels hoort zijn de meeste teams elkaar al kwijt ter hoogte van de Maasboulevard.

The Fuzzy Morangos waren al redelijk vroeg van de partij. Ruim de tijd om hun spullen klaar te zetten voor hun spetterende optreden. Lekkere soul nummers zorgden ervoor dat iedereen op de Meent lekker in de stemming kwam om van deze dag een feestje te maken. Volgeladen rijden de Fuzzies uit Rotterdam, 2 auto’s met mensen en apparatuur. Ergens in Duitsland, in de heuvels zijn we erlangs gereden. Met 3 man in de auto ging dat iets soepeler dan hun tjokvolle Mercedes. Toch is het hun gelukt om de dag af te sluiten bij de camping in Tübingen samen met The HiKe.

The HiKe had te kampen met pech voor de rally echt van start ging. De avond ervoor brak hun brandstofpomp. Met hulp van monteur Jack van Ewijk, onze ondersteuning tijdens de Technische Dag, werd een nieuw onderdeel gevonden en geplaatst. Woensdag avond werd afgesloten met een busje dat startte. De volgende ochtend startte het busje na wat aanmoediging ook, toch hebben de mannen gekozen voor het zekere in plaats van het onzekere en werd de Bus Met Smaak in Den Haag achter gelaten. Na een bewogen begin rijdt The HiKe met alternatief vervoer en de helft van de bezetting tóch met de rally mee. Niet op frituurolie maar met heel veel enthousiasme en zin om Rome te zien. Voor een paar kilometers werd er kat-en-muis gespeeld maar al gauw bleek het busje van Gijs de VW Passat van 7Adv achter zich te laten. Zij belandden samen met de Fuzzies in een camping bij Tübingen.

De mannen van New Cows hebben het voorrecht om in het Lastplak busje te rijden. Dit is al de 3^e rit dat deze bus meegaat. Het 1^e jaar was het als bandbus voor Chef’Special, het 2^e jaar als busje van Jenny en Frank (en een aantal lifters) en nu voor Nudge on Tour. Doel van de dag is Milaan, de jongens hebben zin in een feestje. 21.20u en ze staan in Arlon, België. 00.00u wordt bekwaam een brandstoffilter vervangen. Ze hebben goed opgelet tijdens de Technische Dag. Binnen een half uur klaren ze de klus, op de vluchtstrook, inclusief een praatje met de Gendarmerie. 09.54u op vrijdag, ze zijn in Milaan gearriveerd!

De rit van DHV is vrij kort geweest. Door technische problemen met de auto kon de rit niet worden gestart. DHV stelt veiligheid voorop en dat kon in dit geval niet worden gegarandeerd. DHV auto is wel aanwezig geweest bij de start.

Romia 2011 heeft alles zeer professioneel aangepakt en kwam voorbereid aan op de Meent. Toch is er een klein detail dat voor consternatie zorgt, de sigarettenaansteker heeft geen spanning, en dan kan de TomTom niet functioneren. Kaartlezen is zo 1.0 en dus wordt er met man en macht het dashboard gesloopt. Het resultaat: de TomTom kan worden aangesloten en de auto start! Ze gaan als een speer tot ze in het heuvel landschap van Duitsland belanden en Romia kampt met vermogens problemen. Na ruim 150 km filosoferen stoppen ze. Gelukkig, na het vervangen van het brandstoffilter kan de auto zelfs weer vrachtwagens inhalen. Net voor München jagen Sander en Martijn de eigenaresse van hotel Huberwirt, in Eching, de stuipen op het lijf, als ze na sluitingstijd aanbellen. En even later hebben ze een warme douche en een bed.

Vera on Wheels heeft bij de start al een hele rit achter de rug, ze komen helemaal vanuit Groningen. Vera rijdt in tegenstelling tot veel andere teams richting België. Ook zij merken al gauw dat hun busje vermogen verliest, met 30 km/uur door de Ardennen is niet leuk. Ook hier verhelpt het vervangen van een brandstoffilter het probleem en al gauw tijden ze met 100 km/uur verder. Zij stoppen deze avond niet en rijden aan een stuk door naar de verzamelplek onder Milan, River Camping in het dorpje Rivergaro. Zo hebben zij het grootste traject achter de rug. Patrick heeft vorig jaar ook mee gereden en dat is wel te merken aan de uitrusting van het busje. Mobiele filterunit ingebouwd achterin de bus (creatief met regentonnen), ontvettingsdoekjes, keukenrollen, gieters, emmertjes, etc).

Team Evil Corsa I en Team Evil Corsa II hebben met beide wagens geen enkel probleem. Een hele andere ervaring vergeleken met de rit van Evil Corsa in 2010. Het ene probleem na het andere presenteerde zich toen. Enigszins tot verbazing en irritatie (to put it mildly) van Herr Leksch en De Dokter. Ze hebben zich natuurlijk goed voorbereid voor de rally, 2 wagens in plaats van 1, Mercedes ipv Opel Corsa, met een paar aanpassingen. Nieuwe teamleden zijn Herr Neuland en Herr Tampert, met zijn vieren zijn ze van plan om zeker weten het Colosseum te halen dit jaar. Het is een peulenschilletje voor ze om in de buurt van Stuttgart Camplingplatz Stuttgart te halen.

Achter de escort van Rotterdam Rijnmond Centrum politie rijden we tussen de vlaggen de Meent af. Om de hoek wuiven we de rest van de teams gedag en rijden terug om te zorgen dat alles in goede orde wordt achter gelaten en de bands te helpen met hun laatste spullen. Prompt stapt de journaliste van Radio Rijnmond op ons af en vraagt “Zo… nu al terug?”en schuift de microfoon richting Frank. Beetje overrompeld geeft Frank nóg een kort interview.
Een klein uur later rijden ook wij en de bands richting Rome, al twitterend blijven we redelijk op de hoogte van waar de andere teams zijn en wat ze meemaken. Toch zijn we de eerste dag voornamelijk op onszelf aangewezen. Met goede gesprekken, een iPod en de Groene Raadsels rijden we de eerste dag richting de Oostenrijkse grens. Ons doel: hoe dichterbij, hoe beter. Rond 23.00uur vinden we camping Heidehof nabij Ulm. De receptie is pikkedonker maar we zien nog een A4-tje op de deur: “laatkomers kunnen hun tent opzetten in de Meadow”. Helemaal top! Op de valreep bestellen we nog een drankje in het restaurant en dan zit ook voor ons de eerste dag erop.

Social What?

2010-11-25T14:56:00.001+01:00

The 7 Adventures is ineens in treinvaart aan het veranderen, althans alles eromheen. Vooral op het gebied van social media is het nu flink aanpoten. Het leukste en lastigste vind ik nog altijd orde in de chaos creëren. Het duurt altijd uren voordat ik een plan in mijn hoofd heb van hoe ik het ga regelen, wat moet ik eerst aanpakken en zo. Net een diesel, maar dan zonder gebruikte frituurolie als brandstof. Lekker een kopje Amaretto koffie en ik kan al aardig op gang komen. Als het er eenmaal is dan kan de fun beginnen. Sort of crisismanagement op dit moment. Ik kijk uit naar de tijden als het wat gesmeerder loopt (weer de olie analogieën, je zou bijna denken dat we er wat mee doen LOL).

Even een voorbeeld:
Iedereen die tegenwoordig een website heeft krijgt te maken met lastige zaken van hoe koppel je alles aan elkaar om zoveel mogelijk tijd te besparen. En is een Facebook pagina nou handig of niet? Flickr of Picasa? Hyves wel of niet aanhouden, tenslotte groeit de markt van Facebook aanzienlijk in Nederland. En meer van dat soort beslissingen. Een van de tools die mijn leven makkelijker maken is HootSuite, een echte timesaver om berichtjes/tweets te plaatsen. Alles netjes in een programma, en verschillende accounts naast elkaar kunnen beheren. Zelfs Hyves kan je ermee bereiken (als je #h in je tweet zet).

Het nieuws van de dag is dat een van de # die we gebruiken, voor de Wonders of Waste 2011 rally, #wow2011, nu een hitnummer is geworden. De UK rapper Sway heeft een remix gemaakt van het nummer Pow 2011 en die WoW 2011 genoemd. Klinkt niet eens zo slecht…

And before you know it Wonders of Waste 2010 has come and gone...

2010-08-03T13:43:00.008+02:00

So it is August 2010 and the Wonders of Waste 2010 is a done deal. This year the team members had it somewhat rougher than last year. Where 2009 was all about sun and high temperatures, 2010 had some weather challenges waiting for them. Rain, wind and cold temperatures meant that filtering oil became a lot trickier due to the thickness of it. So when the oil available came straight out of the frying pan it was an added bonus for a lucky few.

It turned out that the Colosseum was not the only wonderful place in Europe to be visited. One team in particular could have decided to give up and turn back after losing so much time with car problems, exhaust between their legs so to speak. Instead they created their own small adventure and rerouted to another worthy finishing point within their grasp: the Eiffel Tower in Paris.

Another interesting part of this year's adventure was the coverage. There was a magazine reporter, a television reporter and one team even had Livestream TV from their car. Sponsors, friends and family could follow live what was happening during the trip to Rome and interact via Twitter or the webpage.

All in all it was a really adventurous rally with worthy participants. Hope to see you back in 2011!

After thoughts

2009-06-15T19:12:00.005+02:00

Well, we've been back a while now. It took me a while to gather my thoughts and realize what we did.
9 Cars started of on the ludicrous journey to Rome, fueled by nothing else then precious waste cooking oil... 8 Managed to arrive in Rome covering more then 15.000km on chip fat.

What a roller coaster trip this was!
- dozens of break downs
- gallons of fat
- a bunch of mountain passes
- blistering heat and overheating cars
- brilliant BBQ
- fine music
- team spirit
- hail storms
- a bucket of laughs
- and of course great fun and satisfaction

2009-06-15T17:16:00.001+02:00

Rome

2009-05-24T14:02:00.001+02:00

Made it!don't even ask to describe the difficulties the teams encountered. But most of us made it to Rome! Yesterday the teams one by one made it to our gathering point, Camping Smeraldo. Way to late to make an effort trying to reach the Colosseum. Instead it was decided to have the big bbq and the Chef'Special show first and do a Colosseum drive by Sunday morning. More to come.

Hitched

2009-05-23T20:40:00.001+02:00

Yesterday was 'eventful' to say the least. The Angels hold the record of breaking down. 7 Or 8 times They can't remember. All but 1 team made it to Milan. Sadly the Danish poker team had major issues firing up the car. No go for them. :( But at least they had the brightest car. When we finally made it to our friends of The Hub Milan we were all very tired. Not giving in to his illness Josh still gave it everything when they rocked the house: Chef'Special style! This morning the fine ladies of Charlie's Angels decided it was best to hitch up Kermit to a bigger car. Mine was chosen, and with that I inherited the overheating issues as well. Thanks for all the heat ladies! :)

Waste Busters blog entry

2009-05-23T09:34:00.000+02:00

Heel raar maar vrijdag duurde echt langer dan 24 uur en nog steeds niet afgelopen.
Donderdag nacht was drama. Stormende regen en geen plaats in de herberg. Blijkt dat die Duitsers en Fransen weer eens vakantie hebben. Het lijkt net zomervakantie zo druk is het. Alle hotels zitten vol en we raken steeds verder van koers. Totaal onverlichte afslagen van snelwegen en geen of slechte strepen op de weg. Frietvet doet het ook in de regen maar filteren stellen we maar even uit tot morgen. ½ 4 volledig verrot op de parkeerplaats van een hotel in de auto geslapen.
Frietvet filteren de volgende ochtend is best lachu als het lekker filtert. Na succesvolle filteractie met liters vet uit Druten probeerde we onderweg gescoord frietvet van een bekende snackketen. Het was te ‘vers’ en de stuf verstopte direct het ingenieuze twee trapsfiltersysteem. Filters wassen dus maar het wordt niets meer. Doen we het wel met wat we al gefilterd hebben. Als je zelf frietvet tankt moet je ophouden als er een plas onder je voeten ontstaat, nee afslaan doet ie niet Marcel... Joshua is echt de held van de dag. Hij klom over de vangrail om een gecrashte auto met moeder en 2 kinderen te redden terwijl de Zwitsers er keurig omheen reden met hun auto’s. Met z’n allen in de file voor de Gotthard-tunnel komen we opens in een filmset verzeild. Alles gebeurt binnen 10 minuten en kost ons nog een paar dagen om te analyseren. Team Top meldt een verstopt brandstoffilter en staat stil achter ons. Tegelijk heeft team Waste Busters geen controle meer over het gaspedaal. Allemaal met gele hesjes uit de auto en binnen no time staan 2 teams met de kap open brandstoffilters te verwisselen op de vluchtstrook. Helaas doet het fat mobile het nog niet met een nieuw filter en na wat zenuwachtig gespeur blijkt een stangetje losgeraakt waardoor vet-geven geen enkele relatie meer heeft met de motor. Wel mooi om te zien hoe het verwarmde filter werkt. Het frietvet is echt heet en helder. Gisterenavond naar een feest geregeld door de Hub Milaan. Met optreden van onze held Joshua met zijn band Chef’Special. Ze zetten de zaak lekker op z’n kop.

Bart

A victim of used oil

2009-05-22T11:16:00.001+02:00

A new morning and already a fatty victim. Not really, we're refuelling now and continue our way. Another 370km and we're in Milan.

First at random tank stop

2009-05-21T21:22:00.001+02:00

We're on high way 61 exit 47 in Germany. The good people at McDonald's helped us to 2 jerrycans of used oil to keep us on the move. Way to go guys! And thanks for the help.

Pitstop nr 1

2009-05-21T15:58:00.002+02:00

After some start up problems we're on our way. The 1st team didn't even leave Rotterdam when trouble hit. Charlie's Angels lost a cap of the radiator and lost all cooling fluid. Not a pretty sight. :( Fixed and on the move again. Woohoo! Quickly switched the fuel filter on the Chef'Special bus and on our way to Druten for refuelling. Only team TOF is still there. So let's get moving!

Filtering video

2009-05-19T21:15:00.003+02:00

It may not look like much, but this oil filtering rig managed to filter about 600 liters of oil in an afternoon. And we used only 2 filterbags!! By the end of the batch of oil the filters did get clogged a bit, but it shows how clean the Bram Ladage oil is.

All of the participants will get the smaller version of this filterbag to use along the way.

Oil filtering in progress

2009-05-19T21:09:00.003+02:00

This is the oil filtering in progress. We use 1 micron filter bags to filter the oil from any debri and other particles. Since the oi is rather clean to start with this process is quick. This is of course also due to the large filtering surface area these bags have.

De filterinstallatie in aanbouw

2009-05-19T21:03:00.002+02:00

To install our filter bags we needed a clever construction. So a bit of home improvement skills are useful. :)

Today is huge-oil-filter-day

2009-05-19T09:32:00.003+02:00

Not yet a public holiday, but it soon will be!! ;)

Not really, but today we'll hopefully filter a batch of about 600 liters of used cooking oil of Bram Ladage. All teams will get about 50 liters at the start to get everyone on their way.

It's a greasy job, but we have to get through it. If time permits, I'll post some pictures of our oil filtering rig.

Wonders of Waste - countdown

2009-05-17T10:57:00.004+02:00

The blogging season is open. :)

Almost there, another few days and the first Wonders of Waste tour is on its way!

Friday I picked up a batch of jerrycans from the Rijnlandse Vatenhandel. All teams will get two cans with Bram Ladage oil to get started and on their way.
Still lot's to do and exciting times ahead.

I'll try to keep everyone posted on the progress.
Frank Manders

Pictures 'en route'

2008-09-25T12:02:00.007+02:00

When taking pictures the C702 tags the pictures with GPS coordinates, allowing me to put them on Google Maps. So for a visual track of our route, click the image below.

Thanks for all the help, support and good memories!

2008-09-02T12:30:00.002+02:00

I'll write most of this one in English, so all the people we met abroad have a chance to read it as well.

I'm glad we made it to Rome, as there were times I thought the adventure we picked might be a bit bigger then we could handle. Luckily, through perseverance, but more important with the support of all the kind people we met, we made it to Rome on two little Puch Maxi's and a Piaggio scooter.

So here's a list of people and companies (in chronological order) I'd like to thank. If there's anyone I missed I apologize for that; it's been crazy weeks and I might skipped over something unintentionally.

SonyEricsson for donating the C702 telephone that allowed me to keep this blog updated, no matter where I was. It's proven a great phone for me.
Jarno's Puch Shop voor hun adviezen en geduld.
West Wielers Scooters voor al het werk en de enorme inzet van iedereen en Bert in het bijzonder.
Camping Maaszicht in Kerkdriel en Tiesje voor het feest in de bar en de overnachting op de camping. Met een Puch Maxi in de bar staan is een onvergetelijke actie. :)
Shell station Kerkdriel voor de hartelijke ontvangst, de koffie en de donatie voor Privaserve's werk in Zambia.
Camping Marisheem in Echt voor alle hulp om een vervangende scooter te vinden.
Smokey's Bike Shop in Brunssum voor de Piaggio en alle ombouw hulp zodat we weer verder konden.
Familie Plattner in Dalaas for helping us fixing one of the Puch's and making us feel at home. A great home to stay!
Imerio for getting us out of Trento.
Michele for being our Guardian Angel in the Bologna area and a really great Crescentini (aka Tigelle or Gnocco Fritto) lunch.
Camping Smeraldo in Trevignano, voor de lokale, Nederlandse support en het leveren van de perfecte uitvalsbasis voor het bezoeken van Rome en omgeving.
Soetens fietsvervoer voor het terugbrengen van onze brommers.

All others who pointed us in the right direction, escorted our ways through the cities, put their thumbs up or made us feel good in any other way.

The sponsors, in particular Adjust Consulting and friends and families for donating to Privaserve Foundation.

For me personally I would like to thank Georg in particular for filming us all the way and his never ending enthousiasm during the trip. Thanks!

Finally I want to thank all of you who read my blog, I enjoyed keeping it up to date. It was also a good way to capture everything we encountered, the sites, the people, the emotions, the lot.... Reading through it, it makes me realize what we went through and I now understand why I'm still sleepy. ;-)

Thank you all,
Frank

Doel bereikt en dan?

2008-08-29T00:30:00.001+02:00

Het valt me zwaar om de juiste woorden te vinden. Ik ben leeg en moe. Na de heftige voorbereiding en de moeizame start is het tweede deel van de reis voorspoedig gegaan. Is het avontuur wel zwaar genoeg, de uitdaging groot genoeg? De komende dagen even alles laten bezinken zodat ik later een betere afsluiting kan schrijven. Op dit moment overheerst vooral de verbazing dat we met 2 Puch Maxi's en een Piaggio scooter in Rome zijn gekomen... Bizar toch?

We zijn er!

2008-08-28T00:32:00.002+02:00

2200 km gereden. Update volgt.

Close to Rome

2008-08-26T23:21:00.002+02:00

Weer een mooie dag. Van Florence naar Lago de Belsano (of zoiets). Vanaf nu nog 120km naar Rome. We hebben het relatief rustig gedaan vandaag, het is ook erg warm. Zo'n 36 graden in de schaduw en in de zon is het niet echt lang uit te houden. We rijden dan ook in korte broek en t-shirt plus sunblock.  Vanmiddag was een rare middag, de rit duurde langer dan we dachten en alle drie zaten we er een beetje doorheen. Ik had moeite geconcentreerd te blijven en zelfs mijn scooter voelt aan alsof hij vermoeid is. We zijn nu zo dicht bij dat ik aan allerlei dingen tegelijk denk en tegelijkertijd probeer ik nog het hier en nu in me op te nemen. Vermoeiend. Morgen gaan we proberen ons door de chaos van het verkeer in Rome te wurmen. Ik ben benieuwd....

Mooi, zo mooi

2008-08-26T08:57:00.002+02:00

De perenboomgaard heeft ons goed gedaan, we zijn wel wat ranzig maar wel uitgerust. Even een stukje rijden en dan tanken, wat koffie en een broodje doen. Geen benzine meer bij het pompstation,da's onverwacht. Toch naar koffie en een croissantjd doen. Gelukkig geen automatenkoffie bij deze mannen, hier staat een echte Cimbali! Terwijl we onze koffie drinken komt de truck met benzine de tanks vullen, verse benzine voor onze machines deze morgen. We krijgen nog gesigneerde t-shirts mee, dus we vertrekken met volle tanks, volle magen, volle Camelbaks en een nieuw shirt. De zon in en die voel je meteen branden. Meer smeren dus anders hangen morgen de vellen eraan. In Bologna kopen we wat extra sunblock en worden we we aangesproken door een motorrijder die ons door het centrum zag rijden. Michele heet hij en hij wil graag weten wat we allemaal doen en of we hulp wensen. Michele wijst ons de weg naar de passen door de Appenijnen en blaast er vandoor op zijn Triumph. Bologna was veruit de makkelijkste stad om doorheen te rijden en de bergen liggen voor ons. 13% is heel veel en voor het eerst deze rit trekt de Piaggio het niet en moet ik een heel klein stukje lopen met de scooter aan de hand. De andere mannen op de Puchjes hebben het veel zwaarder en moeten in de volle zon die dingen de berg op duwen. Da's zwaar. Als we even uitrusten stopt er een oude Moto Guzzi. Michele is back! Wel met een andere motor die beter past bij de leeftijd van onze Puchs. Hij heeft nog vakantie en biedt aan om met ons mee naar de top van de pas te rijden. Onze eigen 'guardian angel'. De weg naar boven is zo mooi, ongelooflijk! Sommige stukken moeten Bart en Georg duwen maar het meeste bestaat uit één van de mooiste wegen die ik ooit gereden heb. Als lunch nemen we een mij onbekend gerecht: crescentini (ook wel Tigelle genaamd). Een soort gefrituurde pasta in vrij grote platen die je belegt als een soort broodje met verschillende soorten ham en kaas. Goed eten! Michele staat erop te betalen om onze trip voor het goede doel te ondersteunen. Grazie mille, Michele! Op de top van de pas nemen we afscheid en rijdt hij terug naar Bologna, dit keer wel op snelheid. :-D  Nu nog afdalen naar Florence. Georg krijgt nog een lekke band in een bocht en kan gelukkig zijn brommer overeind houden. Wel eng, ik denk niet dat ik zoveel controle zou hebben. De weg naar beneden is bijna met zo mooi als omhoog. Toscane in het gouden avondlicht is echt prachtig, ik snap dat mensen hier een huisje willen hebben. We rijden Florence in en pakken een camping. Even door de stad cruisen met onze brommers zodat we tenminste nog wat zien van de stad. De dagen zijn wel erg vermoeiend door de veelheid aan indrukken, ontmoetingen en omgevingen dat we toch maar weer om 12 uur gaan slapen. Op naar Rome.

Trappen, trappen, trappen: 327km

2008-08-26T00:26:00.002+02:00

De zondag begon al vroeg, om 8 uur zitten we al bij het campingbarretje voor een cappuccino en een croissant, wat is avontuur toch zwaar. ;-) We rijden door een bizar mooi dal de Alpen uit. Het is een mooie heldere dag en we hebben er zin in. Helaas is het feest van korte duur, de brommer van Bart vertoond kuren. We halen de carburateur wel 8 keer uit elkaar: vuil verwijderd, pakking toegevoegd die weg was, vlotter anders afgesteld, andere benzineslang etc. Alleen waren we alle 3 vergeten dat we de avond vantevoren wel bij een pomp waren gestopt, maar dat we daar niet getankt hadden. Zelfs na een tankbeurt waar we meer tankten dan verwacht hadden we het niet door. Geen problemen dus voor Bart, gewoon te weinig brandstof. Doh! Jammer van de verloren tijd, we blazen dus maar even door.
In Trento ontmoeten we iemand (Imerio) die met zijn motor meegedaan heeft aan de Dakar series rally's. Hij is zo vriendelijk om ons met de motor te begeleiden de stad uit. Weer was dat gekloot met snelwegen wat ons opbrak. Verona. Hier gaan we het centrum in om even wat te eten en naar de arena te kijken. Vanavond is er de opera Aida in het openluchttheater. Helaas niet voor ons. Het is nog relatief vroeg dus we besluiten vast een stukje in de richting Modena te rijden. Dit duurt wat langer dan gepland en we maken dus ook flink wat km's. Door gebrek aan campings naar wel een grote behoefte aan slaap kiezen we er voor om de tent neer te zetten in een peren boomgaard. Het is middernacht en we hebben ruim 320km gedaan. Doodmoe rollen we ons nest in.

Italia

2008-08-24T08:40:00.001+02:00

Gisterennacht regende het echt heel erg hard, als we in een tentje gelegen hadden zouden we zo een beekje ingespoeld zijn. Wat een bizarre hoeveelheid kwam er naar beneden. Gelukkig lagen we in een bed en breakfast omdat we gestrand waren met Bart zijn brommer. Een normaal bed was een lekkere afwisseling en ook alle apparatuur is weer helemaal opgeladen. De Puch van Bart lijkt door de nieuwe afstelling ook weer goed te lopen dus vandaag willen we beide passen over; de Arlberg en de Reschen pas. De Arlberg is de eerste en ook meteen de zwaarste met stijgingspercentages van 10%. Onderaan neem ik de beide rugzakken van Georg en Bart over, dat scheelt weer een paar kilo voor de Puchjes. Maar sommige stukken blijken toch te steil voor ze en dan moet er geduwd worden. Niet door mij natuurlijk want ik kan gewoon met mijn luie reet blijven zitten en zo omhoog tuffen. Zelfs met Georg hangend aan mijn arm komt de Piaggio goed de berg op (meestal). Bovenop de Arlberg is het KOUD! 12 graden is niet veel als je vol in de wind zit. Pas 1 is gedaan. Woohoo! De Reschenpas is eigenlijk een cookie. We blazen naar boven! Even nog getoeterd naar een Aston Martin. Die antwoord met een zwaai en een dot gas waar we stil van worden. Nice! :-D De bochten de berg op zijn echt zo cool, dat vinden de motorrijders ook en die zie je dan ook en masse. En dan naar beneden! Wat bruut, tering wat een afdaling. Prachtige bochten en voor ons een gigantische snelheid. De meeste auto's komen ons niet voorbij, alleen op lange rechte stukken kunnen ze puur op vermogen er voorbij. Grijnzend staan we beneden een beetje bij te komen als Bert van West Wielers belt om te vragen hoe het gaat. We zijn nog helemaal hyper van de afdaling dus ons verhaal is wat warrig. We zetten oh even aan voor het stuk naar Merano maar dat halen we niet, we zijn te moe van de dag. Camping, pizza en slapen. Nog zo'n 850km naar Rome dus we moeten nog flink aan de bak. Ciao!

De Alpen

2008-08-23T00:10:00.001+02:00

Vandaag hebben we geen beste dag qua kilometers. Vanochtend redelijk vroeg vertrokken en vrij snel sta ik te vloeken en te tieren. Die eikels van Duitsers besluiten voor de zoveelste keer een normale weg over te laten gaan in een autoweg. Daar sta je dan mooi te kijken met je brommertje. Kun je weer de weg af, zoeken naar een alternatief en dan word je weer terug gestuurd naar dezelfde weg als waar je vandaan kwam. Aaaargh! Dat kost natuurlijk tering veel tijd en het suffe is dat die stukken autoweg maar enkele kilometers zijn en dan wordt diezelfde weg weer een normale weg. Het kost ons toch gauw 20 minuten per keer. Bij Bregenz rijden we Oostenrijk in en met uitzicht op de Bodensee houdt Georg de dagboek interviews. Enkele 'behulpzame' locals wijzen ons erop dat er 'ein fahrverbot ist' en er een hoop andere dingen 'nicht erlaubt' zijn. Pffff wat een regeltjes gezeik meteen maar weg hier. Vandaag staat meteen de zwaarste pas op het programma dus we gaan even racen. Helaas hetzelfde als gezeik als in Duitsland mbt snelwegen, dus 't duurt even voor we onder aan de Arlberg staan. Uitgerekend hier gaat Bart zijn brommer slecht lopen en na wat gepruts besluiten we hier een 'zimmer' te huren. Het huis op de foto wordt onze overnachtingsplek. Hier kunnen we ook werken aan de ontsteking van de brommer. De man van ons b&b heeft zelf een Puch en helpt ons met gereedschap en andere spullen. Na een uurtje klussen rijdt bart zijn brommer weer goed (hopen we). Intussen is het flink gaan regenen dus we zijn blij dat we in dit huis in Dalsaal zitten.

Bodensee bereikt

2008-08-21T23:09:00.001+02:00

Ik heb geen inspiratie vandaag. Alles gaat goed. We hebben nu de Bodensee bereikt en gaan morgen de alpen in. Later!

Schwarzwald

2008-08-21T12:33:00.001+02:00

Even relaxen met een torte op een terrasje met uitzicht op de Neckar.

260 kilometer

2008-08-21T00:42:00.001+02:00

De scooter heeft aandacht nodig, de achterband heeft al een hele dag een nare bobbel en droogte scheuren. De bobbel is zo groot dat ie zomaar kan klappen. De ochtend dus weer verkloot met een nieuwe band regelen. Pas om half 12 vertrekken we echt. Vandaag een andere tactiek, we blijven op de wat grotere wegen om meer km te kunnen maken. Dat werkt redelijk goed alleen de grotere steden zijn nog wat lastig met hun snelwegen netwerk. Weinig pauze en flink doorrijden betekent dat we vandaag 260km rijden. Om half 11 zijn we op een camping, doodmoe maar wel voldaan.tent opzetten, snel de blog bijwerken en om kwart voor 1 kan ik gaan slapen. P.S. Het is hier in de heuvels best fris. Ohja, Bart heeft de camera van mijn telefoon gefixt.

De Rijn over

2008-08-21T00:17:00.001+02:00

De dinsdag begint (zoals gewoonlijk) met wat kluswerk. Bart krijgt een kleiner tandwieltje zodat ie een beetje de berg op komt. Gedurende de dag blijkt dat niet voldoende te zijn, want hij moet vandaag veel rennen, lopen en duwen. We willen de route langs de Rijn gaan volgen en gaan op weg naar Koblenz. We schieten aardig op totdat we langs de rivier willen gaan afzakken. De weg die we willen volgen blijkt op sommige stukken een 4baans auto snelweg te worden die we niet mogen volgen. Andere wegen zoeken dus en daarom nemen we een pontje de rivier over. De andere oever heeft hetzelfde probleem dus onze gemiddelde snelheid zakt behoorlijk in. Iedere keer zoeken naar fietspaden en andere kleine wegen. De fietspaden lopen zo nu en dan gewoon dood in het niets of worden zo klein, steil en slecht dat we nauwelijks vooruit komen. Wat een dikke tegenvaller. Ooit moet het toch lekker gaan lopen? Dan maar de binnenlanden door om een stuk te omzeilen. Kets! 10% hellingen zijn zwaar. Mijn scooter trekt het makkelijk, maar vooral Bart zijn brommer komt in de problemen. Zolang hij het gas er op kan houden gaat het goed, maar als zijn toerental iets inzakt dan is hij gezien en mag hij gaan lopen. We troosten ons met de hellingen die wel goed gaan en ook vooral met de mooie omgeving. Het is echt wel heel mooi om hier doorheen te zoeven. Door het geëtter met de steden en het tijdverlies op de steile weggetjes komen we pas om half 11 aan in Rudesheim. Bart rolt met zijn laatste benzinedampen het benzinestation binnen, Georg is ook zo goed als leeg en de reservefles is ook al verbruikt. Direct na ons wordt de pomp gesloten. Da's mazzel. Snel naar een camping, waar direct na ons de poort gesloten wordt. Pfew. Da's mazzel. De pizzaria is eigenlijk al dicht, naar wil voor ons nog wel 3 pizzas maken. Da's weer mazzel! Deen slecht einde voor een zware dag, dat maakt 'm beter te verteren.

De rode heeft het niet gered. :'(

2008-08-20T00:55:00.001+02:00

Het heeft even geduurd voor we een update konden geven; het waren hectische dagen. Zondag dus uit Kerkdriel vertrokken om meteen te tanken en te ontbijten. Bij de Shellpomp in Kerkdriel vertellen we het verhaal van onze tocht, wat meteen leuke reacties ontlokt. We krijgen gratis koffie en ook een prachtig spontane bijdrage voor Privaserve en hun werk in Zambia. Wat gaaf! De zondag willen we kilometers maken, maar wat een teleurstelling zal dat worden. De rode gaat steeds slechter lopen en we gaan dus even langs bij de beste specialist die we kennen: mijn vader. Na wat afstel- en prutswerk doet ie het weer goed en dus gaan we weer verder 'knallen'. Rood heeft ook nog een nare rammel en zakt weer helemaal weg. In Limburg kom ik zelfs simpele bruggetjes niet op. Kansloos! Tot overmaat van ramp gaat de camera van mijn telefoon ook nog stuk. Rustig blijven ademen! We hebben toch nog Echt weten te halen en gaan daar kamperen. Tijdens het eten beslissen we dat de rode moet achterblijven, we hebben niet voldoende tijd gehad om 'm goed te krijgen en dat gaat nu ook niet meer lukken. Maandag een andere regelen. Maandag zijn in de regio bijna alle winkels gesloten, dus het wordt nog een hele klus. Gelukkig worden we goed geholpen door door Susan, Kelly en Rein van de camping. Dankzij hen staan we vroeg in de middag bij Smokey's bikeshop in Brunssum. Om niet teveel tijd te verliezen kopen we een 2dehands Piaggio om meteen op weg te rijden. Ron en de mannen van de werkplaats maken de scooter helemaal klaar en dan gaan we om 5 uur eindelijk écht op weg. Duitsland in. Nee dus. Georg rijdt lek op een enorme spijker, waardoor we een binnenband moeten vervangen. Het is een gehannes om het wiel er weer goed in te krijgen. Bovendien gaat dan de nieuwe band ook weer lek. Zijn we nu The 7 Adventures of De 7 plagen? Na een snelle BK gaan we in wat voorzichtige regen de Eiffel in. Dit gebied kennen Bart en ik nog redelijk en als we in Duren de weg herkennen besluiten we om bij onze oude favoriet de Aachener Hutte te overnachten. Ik heb het eerder gezegd, maar wat een dag! (Weer!)

Eerste kilometers

2008-08-18T08:56:00.001+02:00

Zaterdag dus om 8 uur vertrokken met het idee om toch nog wat kilometers te maken. Eindelijk beweging!!!
Heerlijk om eindelijk onderweg te zijn. Prachtig om de zonsondergang bij Kinderdijk mee te pakken. Maar toch wat zorgen, Georg's Puch wil niet aangetrapt worden en de mijne heeft toch een hele nare rammel op hoge toeren.
Doorrijden is het plan, tot ongeveer Zaltbommel een dan een camping zoeken. Op dampen rollen we een camping in Kerkdriel op; we hebben een tank plus de reserve leeggereden. Rond middernacht komen we eindelijk de tent op gaan zetten en op zoek naar wat eten.
Nog even één drankje in de kantine, dachten we! Tiesje verteld over zijn Harley en daagt ons uit de Puchs de bar in te rijden. Hij doet dat vaak zat met zijn Harley.
Ik heb nog nooit met mijn brommer in een bar gestaan en verwacht dat ook niet zo snel nog een keer te doen.
Uiteindelijk pas om half drie in bed. Wat een dag!

Onderweg

2008-08-17T10:19:00.002+02:00

Wat was de zaterdag een bijzondere dag. De hele dag hebben we gesleuteld om de laatste 2 brommers aan de gang te krijgen. Bert en de anderen van West Wielers scooters hebben zich uit de naad gewerkt. Met resultaat! We rijden! Al het andere is al ingepakt, we hoeven de de brommers dus alleen op te tuigen. Met de 3 brommers en volle bepakking nemen we afscheid. Op naar de Erasmusbrug voor het vertrek. 300 meter hebben we gehaald voor we stil vielen. Benzine op! Wat gênant. Wanneer houdt het op? Nooit waarschijnlijk.

Feest in Kerkdriel

2008-08-17T02:12:00.002+02:00

Tiesje zijn Harley valt een beetje weg bij onze Maxi. ;-)

Just in Time (toch?)

2008-08-16T00:51:00.006+02:00

De laatste dagen waren redelijk absurd, bizar en soms een beetje onwerkelijk. Toen brommer drie (de blauwe van Bart) gebracht werd keek Bert moeilijker dan ooit en nadat we het blok opengemaakt hebben konden we ook zien waarom. Een of andere malloot heeft uit de cilinder twee 'bruggen' geslepen om zogenaamd meer vermogen te krijgen. Helaas heeft die randdebiel de randen niet afgewerkt en deze vlijmscherpe randen hebben de zuiger letterlijk aan stukken gesneden. Op de foto is duidelijk te zien hoever de zuiger al versleten was. :( Ze hebben niet eens de in- en uitlaatpoorten, het spruitstuk of de carburateur aangepast dus echt veel sneller heeft ie nooit gelopen. Tja, je hebt prutsers en klungelaars en dit waren beide.

Wederom konden we Jarno een bezoekje brengen en we worden daar langzamerhand met een meewarige glimlach ontvangen. Ze zeggen nog net niet 'ik zei het toch?', maar de gezichten spreken boekdelen. Maar eerlijk is eerlijk, Jarno en zijn vader hebben ons iedere keer goed geholpen en zonder hun geduld (en voorraadkamer) hadden we dit nooit kunnen regelen.

In drie dagen dus drie brommers reviseren.. Aardige klus voor Bert dus ook hij moet zo nu en dan hulp inroepen, de tijdsdruk speelt echt niet mee.

Deze vrijdag hebben we de mazzel dat 1 brommer nu echt helemaal af is en goed loopt. Nr 2 en 3 zijn minder gelukkig. De blauwe Puch van Bart is een beetje genegeerd en wordt zaterdagochtend nog opgebouwd. Mijn rode Puch start en loopt ontzettend makkelijk, alleen blijft er een hele nare tik inzitten en ook komt er olie de cilinder in... Back to square one! Terplekke wordt een blok onder een Puch die in de voorraad staat vandaan geschroefd. Dit moet ook zaterdagachtend nog onder de rooie gebouwd worden. 2 Brommers opbouwen op de ochtend voor vertrek. Just in Time was zelden zo close.

Bert komt zaterdag extra vroeg en Ahmet gooit de werkplaats eerder open. Mark, een vriend van Bert komt meehelpen, mijn broer en ik komen ook om 8 uur en dan alle hens aan dek voor de laatste reparaties.
De streeftijd is nog steeds 12 uur vertrekken bij de voet van de Erasmus. Laten we maar het beste hopen..., maar krap is het wel.

Zonder Bert, Ahmet, zijn vrienden en alle andere behulpzame mensen bij West Wielers Scooters waren we nooit meer weg gekomen, dus van af hier: ONTZETTEND BEDANKT GASTEN!

Meer omzet voor Jarno

2008-08-15T07:15:00.000+02:00

De laatste dagen hebben we toch nog heel wat tripjes moeten maken naar de Puch Shop in Capelle. Ik kan er nu blind naar toe rijden, maar iedere keer dat ik er naar toe ga ben ik toch weer redelijk wat centen kwijt.

Over mijn hele leven heb ik nog geen geld uitgegeven aan brommers, en deze weken toevallig wat meer. In het grotere geheel der dingen valt het dus wel mee. ;)

De experts

2008-08-14T12:33:00.001+02:00

De brommers zijn hier in goede handen. Bert is goed bezig om ze Rome klaar te maken.

Hulptroepen

2008-08-13T23:45:00.003+02:00

Tja, soms moet je toegeven dat 8 uur ervaring en een beetje inzicht je geen brommerexpert maakt. Tijd dus om de hulptroepen in te roepen. Vandaag even langsgegaan bij een scooter reparatie winkel vlakbij mijn huis. De monteur Bert is een brommerfan van huis uit en sleutelt al jaren aan brommers en heeft zoveel ervaring dat hij snel een diagnose kan stellen. Mijn brommer heeft vooral een probleem met een aantal lagers; krukas lager heeft speling en ook de voor- en achterwiel lagers.
Die moeten vervangen worden als ik Rome wil halen. Klein bijkomend probleempje is dat mijn blok zo oud is dat het van putty, epoxy hars en andere meuk aan elkaar hangt. De krukas en lagers zijn niet te vervangen, dus er komt een ander blok onder. Gelukkig kan ik wel mijn cilinder en kop blijven gebruiken, maar het zuigertje is ook aan vervanging toe. Was natuurlijk ook te verwachten bij een brommertje dat bij wijze van spreke gratis bij een pak melk zat.

En nu we Bert toch bij de hand hebben vragen we hem om ook even naar de brommer van Georg te kijken. Meer als geruststelling dan wat anders. Eerste indruk: mooi ding! Starten en meteen lopen. Bert's gezicht wordt wat zorgwekkender als de brommer wat hoger in zijn toeren komt. Hij hoort een getik / gerammel / geknetter dat niet normaal is. Ik hoor alleen typisch brommergeknetter... Can't beat the expert.
Na de ingewanden geïnspecteerd te hebben blijkt dat het pistonlager niet goed is en 'uitgelubberd' waardoor ook de krukas naar de tering is. En dat terwijl al die onderdelen nieuw waren! Daar heb ik echt goed de balen van. Een brommer met pracht onderdelen opbouwen en een klote lager gebruiken waardoor je voor ongeveer 100 Euro aan schade hebt en een klote klus om alles in te bouwen. Mooi dat we daar hier achter komen want Rome hadden we niet gehaald met deze lagers.

Morgen dus een dubbele grote klus, maar ook nog brommer drie even naar Bert brengen. Ik hoop dat die diagnose minder gevolgen heeft. Fingers crossed.

Gedeeltelijk succes

2008-08-13T00:23:00.002+02:00

Dinsdag was een relatief goede klusdag. We hebben bij Jarno's Puch shop weer een setje onderdelen gehaald. Eigenlijk alles wat we nodig hebben om onze problemen te tackelen. Sproeiertjes, naaldjes, pakkingen, puntjes en ander spul.
We zijn een paar uurtjes bezig geweest en de brommer van Georg loopt weer als een ... ehm, ja Puchje dus.
Mijn brommertje blijft nog problemen geven, dus woensdag gaan we verder. Er zit al een nieuwe benzine filter op, dus morgen nog een keertje de carburateur schoonmaken, contactpuntjes vervangen en opnieuw afstellen. En ik ben er vrij zeker van dat ie het dan weer zo goed is als een 30-jarige brommer hoort te zijn.

Hmmm, soms denk ik wel dat het avontuur toch groter is dan we dachten. Zo zie je dat echt avontuur niet altijd ver weg beleefd hoeft te worden. :)

Laag, hoog, laag

2008-08-11T00:49:00.004+02:00

Dat was een beetje het thema van de dag. Gisteren een brommer die stilvalt dus vandaag samen met Georg flink aan het sleutelen; ontsteking gecontroleerd, bougie nagekeken, uitlaat er af, zuiger bekeken, carburateur eruit en schoongemaakt... niks kunnen vinden. Alles in elkaar gezet om even te kijken (tegen alle hoop in) en hij start!! Echt fantastisch, dat was buiten alle verwachting. Met een grote grijns op mijn gezicht en tot achter mijn oren onder het smeer wordt ik aangesproken door een politieagent. Wat de reden mag zijn dat ik zonder helm over het trottoir aan het brommerrijden ben? Na een prachtig verhaal over onze (hopelijk) heroïsche tocht naar Rome voor het goede doel komen we met een waarschuwing weg. Een volwassen vent op een brommertje, als een kind zo blij is natuurlijk ook te schattig om te bekeuren. :)

Georg en ik besluiten een proefrit te maken om te kijken hoe de brommer zich houdt en omdat er een mooi zonnetje schijnt rijden we even naar het water bij het Lloyd gebouw. Tering, wat heeft Rotterdam toch mooie plekjes, nooit geweten dat er zo'n leuke huizen gebouwd zijn daar.
Als we trots terugtuffen naar huis valt ineens Georg's Puch uit. Hij loopt stationair en hij start nog wel, maar als hij gas geeft 'smoort' de motor en trekt dus ook niet op. Het lijk er op dat het gas/luch mengsel belabberd is afgesteld, maar we hebben geen idee hoe dat ineens kan. Omdat mijn brommer nu als een zonnetje loopt rijd ik even op en neer naar huis voor wat gereedschap. Heen, no problem, maar als ik terug wil rijden krijg ik de Puch met geen mogelijkheid meer gestart. Hetzelfde als gisteren!!! G*#$@$$!~)=#@# Dus...
Maandag dus weer klussen want we hebben een serieus afstelling en carburatie probleem. Jarno, daar zijn we weer!

Kleine tegenslag

2008-08-10T11:58:00.006+02:00

Gisteren is tijdens een proefrit mijn brommer op triomfantelijke wijze stilgevallen. Vandaag sleutelen en snel kijken wat het probleem is. Bij te grote schade zal ik nog een andere brommer moeten aanschaffen. Ik ga het denk niet redden om mijn eigen motorblokje opnieuw op te bouwen voor zaterdag aanstaande.

Ik heb mijn oog al laten vallen op een redelijke brommer in Soest. Ziet er goed uit, hoog stuurtje wordt meegeleverd en met het bijkomend voordeel dat ie gespoten is in de The 7 Adventures kleuren. ;)

Jammer dat het weer zoveel tijd (en geld) kost om het herstellen. Maar al met al ben ik blij dat het hier gebeurd is en niet 100 km richting Rome.

Voorbereiding Rolling 4 Rome

2008-08-06T09:57:00.000+02:00

De voorbereidingen voor Rolling 4 Rome zijn in volle gang. Nu de vertrekdatum dichterbij komt wordt het toch wel erg concreet en soms heb ik ook wel het gevoel dat Rome erg ver weg is. :)
De optimist in me roept heel hard 'What can possibly go wrong!'. De realist in me antwoord vaak met antwoorden die ik liever niet hoor.